SAVAŞIN MUTLU ÇOCUKLARI

10.12.2016 tarihinde yayınlandı, 524 kez okundu

   Halepli Selma .küçücük yüreğiyle olgun insanlara taş çıkartırcasına rejime gaddarlara zalimlere kafa tutacak kadar asla teslim olmam diyen bedeni küçük lakin yüreği büyük.Elinde bebek oyuncağı kalemi okulu yok..geleceği  geçmişi çocukluğu ellerinden alınmış çocuklar.Hayatı boyunca boğazından bir kere olsun büsküvit geçmeyen cesur çocuk.Rejimin haram ekmeği yemektense anamın mercimekli ekmeğini yerim diyecek kadar yüreğiyle çoktan teslim.Kendi yaşıtlarına ağabeylerine ablalarına annelerine babalarına sahip çıkan tam teslimeyet.yinede mutludur çocuk yüreğiyle rabbim bizi seviyor ve mutlak galip onundur …tek istegi mazlumların savaşı kazanması isteği.Ne günahı vardı masum çocukların insanların vatanlarından çıkartılıp hayatlarının talan edilip yağmalanması.

    Çocuk olmak; bombaların nereye düşeceğine aldırmadan sokağa çıkıp oyun oynama isteğimiydi? savaş ortasında kalmış bir çocuktu o da.. her çocuk gibi sokağa çıkıp oyun oynamak istedi arkadaşlarıyla. kimbilir belki de herşeyi bir oyun sanıyordu...silahlar, bombalar hep oyuncaktı o' nun için..kimbilir belki de dünyada herşeyin farkında
olan sadece o küçücük kalpti, diğerleri kalpsiz.. öyle ya kim ne yapabilirdi savaş ortasında ki bir çocuğa ?.. kör edilebilirdi, beraber büyüyüp hayallerini paylaşacağı arkadaşları öldürülebilirdi...savaş ortasında çocuk olmak herşeyini kaybetmekti aslında.. yaşadığın şehri, oyunlarını, hayallerini...
savaş ortasında çocuk olmak yürek isterdi...Kimi zaman adı konmaz yaşananın, savaş denmez olan bitene.hayat buralarda öylece akarken, bir yerlerde birileri "hiç" için ölürler.kimileri sakat kalırlar, ya da en iyi ihtimalle ömürlerinin en korkulu günlerini, dakikalarını yaşarlar.Küçük bedenler ağlar, yaralı bedenleri taşıyanlar da kan ağlar...

ufacık bir çocuğun dokunduğu son oyuncağın bir mayın olması affedilebilir mi?bir daha misket oynayamaması, kalem tutamaması, resim yapamaması, büyüyüp aşık olduğu vakit sevdiğinin yüzünü ellerine alamaması affedilebilir mi?Adı konmuş konmamış tüm savaşlara lanet olsun, sebebine ne isim veriliyorsa verilsin.

      Savaş: yıkım/yokluk/yarınsızlık/plansızlık/kimliksizlik/bir hiçsiniz demenin en amiyane yolu çocuk: bebelik ile yetişkinlik arasındaki kocaaaman yolun yolcusu, daha ne hayatlar, ne zamanlar görecek, "daha bu ne ki?" cümlesinin baş muhattabı, ön hayat, staja durmak bir nevi... "ne deniz olabildin/ ne nehir kalabildin" dizelerini geçiyoruz, suyu tanıma derdinde henüz!
          Hangi coğrafyada ve her ne biçimde olursa olsun şiddete maruz bırakılmış bir çocuk "en büyük özürü" hakeden çocuktur. hiç bir çaresi yok. yada gücü. sadece kaderine boyun eğiyor. onunda payına düşecek olan cismi bekliyor. belki şimdi olacak bilinmez ama olacak. olmazsa bile o çocuk annesiz babasız veya yemeksiz nereye kadar yaşar. nereye kadar sürer bu kavga bilinmez ama bildiğimiz tek şey var oda savaşta kimse kazanmaz pazar yerlerine yerleştirilen bombalar, arabaların sırayla patladığı kalabalık caddeler ve sokaklar, "acaba bugün de bizim evde mi sıra" diyerek bomba'lanmayı bekleyen aileler... peki neden?

Kameralar o küçücük bedenleri gösterdikçe bu soruyu kendime sürekli tekrarlıyorum... günahsız ufacık kalpleriyle tanık oldukları bu şiddet ve bu inanılmaz vahşet, onları ilerde nasıl bir duruma getirecek? 
  Her gün ayrı bir yerde patlama haberiyle karşı karşıya kalıyorum ve çok ilginç ama önüme gelen her haberde ilk işim ölen çocuk var mı acaba diye bakmak oluyor. 
beni en çok etkileyen görüntü sanırım lübnan'daki olaylar sonrasında ufacık bir bedenin babasının kolları arasında şiddetin gölgesinden kaçırılışıydı ama ne yazık ki henüz 2.5 yaşındaki o küçücük beden çoktan melek olmuştu... bir de kardeşinin kefenini açarak hıçkırıklara boğulan 12 yaşındaki çocuğun yaşadığı travma...
            Artık ülke çıkarları için,, devletler birbirlerine kendilerini ispat edecekler diye nedeni ne olursa olsun,, o masum yaşamlara son vermeyi durdursunlar onlar silah tutmak değil,kan görmek değil,sadece sevgi ve mutluluk en önemlisi de huzur istiyorlar unutmayalım...

              Arakanda ve dünyanın diğer yerlerinde çocuklara Müslüman kardeşlerimize insanlığa yapılan her türlü işkence  kızarak gözyaşlarımla dualarla kapattığım  diğer haberler…Rabbimin zalimlere zulum edenlere vereceği hüküm kesindir.

   Vatanımizi bayrağımızı ülkemizi bölmeye çalışanlara sen rabbim izin verme.Ve rabbim bizleri koru…amin.

 YÜREĞİNDEN ÖPTÜM ÇOCUK...

Sevgi ve Saygılarımla

Hadjimoukoff Hatice Şirin Uyanık

 


Henüz yorum eklenmemiş, ilk yorum yapan siz olun...
Yorumlarınız, site yönetimi tarafından denetlenip onaylanmaktadır; lakin uygunsuz, hakaret içeren, kişi ve kişileri aşağılayıcı türden olmaları halinde derhal silinecektir. Yorumlarınız başkaları tarafından oylanabilir.

Üye girişi yaparak takma adınızla yorum ekleyebilir, eklediğiniz tüm yorumlara üye panelinizden ulaşabilirsiniz. Ayrıca üye girişi yaparak haber, makale, video, foto galeri içeriklerini favorilerinize ekleyebilir ve tüm favorilerinize üye panelinizden erişebilirsiniz. Not: Üyeler en çok 500 karakter yorum yazabilirken, misafirler en çok 200 karakter yorum yazabilirler!



Yorumcu


E-Posta Adresiniz (Yayınlanmayacak)


Yorumunuz


Güvenlik Kodu
(Büyük-Küçük Harf Duyarlıdır!)
  




Mobil Sitemiz
Ana Sayfa
Hakkımızda
İletişim
Üye Ol
Site Kullanım Koşulları
Haber Manşetleri
Haber Arşivi
Haber Kategorileri
Video Arşivi
Foto Galeri Arşivi
Yazarlar
Yazar Makaleleri
Genel Makaleler
Anketler
Haber RSS
Makale RSS
Video RSS
Foto Galeri RSS
Sitenize Haber Ekleyin
Sitemizde yer alan bilgilerdeki hatalardan, eksikliklerden ya da bu bilgilere dayanılarak yaplan işlemlerden doğacak her türlü maddi/manevi zararlardan ve her ne şekilde olursa olsun üçüncü kişilerin uğrayabileceği her türlü zararlardan dolayı SİTEMİZ sorumlu tutulamaz. Gazetesi.tv.tr Copyright ©2015 Bu site en iyi Chrome, Opera, FF ve IE 10+ web tarayıcılar ile gezilir. Powered by ASPXPLUS