IŞIĞIMIZ SONSUZ OLSUNNNN .....

28.06.2017 tarihinde yayınlandı, 433 kez okundu

YÜZ-YÜZE
Bir adımdır bazen yürümen gereken Işığa doğru
Gözlerinle görmesen de hissedersin kalbinde
O ki seni senden iyi tanır
O öyledir ki şefkatle sarmalar yaralarını
Gözlerinden akan yaşı siliverir, ruhuna ilaç olur, bedenine şifa
Sen bir adım atarsın O’na, O on adım yürür sana
İçinde kaybettiğin Işığın adıdır O
İçinde kaybettiğin özün kendisi
İzler seni her daim, yüzünü O’na dönesin diye
Gözlerini gözleriyle buluşturmanı bekler
Bilir göz göze gelirseniz gözünü ayıramazsın O’ndan
Eritirsin tüm varlığını bakışlarında…
Aradığın tılsımdır, özlediğin aşkın adıdır
Gözleriyle konuşur… Sen anlarsın…
Tanırsın O’nu, bedenine akmadan evvelinden…
Sen tanırsın O’nu; ruh ailenden…
Bazen annedir, kocaman kanatlarımı açıp korur seni…
Baba olur bazen, attığın adımlarda yönünü gösteren…
Sevgili diye çıkar karşına, “Oku beni” der…
Dünyada öğrendiğin okumayla değil, kalbinle okuyabilirsin ancak…
Hiç bitmeyen hikaye olur sana, dolaşırsınız kainatı elele…
Dünyaya sığmaz ki bedenlerimiz, aşkın tadına varırsak eğer
Biz gözlerimizde kaybolur, kanatlanır uçarız O’na doğru…
Gülümseyen yüzünü görürüz Yaradan’ın,
“Hoş geldiniz çocuklarım” der…
Işıl ışıl bakarız, varlığımız dolar taşar şükran ile…
Birbirimizin eline uzanırken elimiz Sana uzanmış meğer
Seni varlığımızda bilmeden birbirimizi tanımamız ne mümkün idi?
Sen adlarımızı bizim ruhumuza işleyensin…
Birimizin içine diğerini dokuyansın
Bir su damlasının içinde iki ayrı yüz olduk biz
Bakarız birbirimize Sen diye

Bazen bir adımdır yürümemiz gereken…
Dışımıza yürüdüğümüzü sanırken içimize yürürüz aslında
İçimize yürüdüğümüz adımların karşılığıdır maddede yürüdüğümüz tek bir adım…
Kimse bilmez kimin nereye yürüdüğünü…
Maddede adım attığını sanır bazıları, aynı yerde dolandığının farkına varmaksızın…
Adım atılacak yer kalmadığında yalnızlıklarıyla yüzleşirler… Bulundukları yerde hiçbir şey yoktur artık.
Altın Çağ, ne içimizde ne dışımızda karanlığın gölge noktasını dahi bırakmaksızın aydınlatmıştır elmasın ışıltısıyla.
İnsanın nefsiyle savaşı bitmiştir.
Silah gibi kullandığı bedeni eriyip akmıştır kendi içine doğru…

“Bu yolu böyle yürüdünüz.
Kalbinizi kalbim bildiniz.
Ocağınızı hatırladınız.
Sadece bir adım attınız kendi içinize ve birbirinize.
O adım sizi Bana taşıdı.
Devirlerdir atılamayan tek bir adımdı bu.
İkinizin kalbine bağladım ailenizi.
Siz birbirinize yürüdüğünüzü sandınız, oysa kainatı yürüttünüz. Işığınızla aydınlandı tüm varoluş.
Çiçek çiçek açtı tüm sistemler, hepsinin yüzü Bana dönük. Güneşim Ben.
Tüm kainatı kucaklayan Aşk Ateşi’yim.
Elimle güneşe “OL” derim, çevresinde gezegenleri döndürürüm. İkinizin ışığından yarattım dünyanızın güneşini…
İzleyip taşıyın cennetinize isterim....
Kendinizi ve Ben’i.”

Işığımız sonsuz olsun ....

Hadjimoukoff Hatice Şirin UYANIK

Araştırmacı-Yazar-Şair

Mobil Sitemiz
Ana Sayfa
Hakkımızda
İletişim
Üye Ol
Site Kullanım Koşulları
Haber Manşetleri
Haber Arşivi
Haber Kategorileri
Video Arşivi
Foto Galeri Arşivi
Yazarlar
Yazar Makaleleri
Genel Makaleler
Anketler
Haber RSS
Makale RSS
Video RSS
Foto Galeri RSS
Sitenize Haber Ekleyin
Sitemizde yer alan bilgilerdeki hatalardan, eksikliklerden ya da bu bilgilere dayanılarak yaplan işlemlerden doğacak her türlü maddi/manevi zararlardan ve her ne şekilde olursa olsun üçüncü kişilerin uğrayabileceği her türlü zararlardan dolayı SİTEMİZ sorumlu tutulamaz. Gazetesi.tv.tr Copyright ©2015 Bu site en iyi Chrome, Opera, FF ve IE 10+ web tarayıcılar ile gezilir. Powered by ASPXPLUS