ENGELLİ HAFTASI VE POLİS KORKUSU

11.04.2017 tarihinde yayınlandı, 924 kez okundu

Engelli haftası yaklaşıyor, 5-10 Mayıs engelli haftası, eğlenecek miyiz? Yoksa huzurlu ve sorunsuz yaşamak için tüm koşullarımız düzeltilecek mi?

GS Lisesi önünde oturma eylemi vardı. Derneğimiz adına ben katıldım. Yaşamımız boyunca, bir polis korkusu ile büyüdük. Bugünde sanırım bu nedenle, her polisim diyene, inanıp aldanıp, yıllarca biriktirdiğimiz paraları kaptırmıyor muyuz?


Bu sefer yalnızım ve gene korkuyorum, etrafım kalabalık ama hep yalnız yaşadığımdan, gerçekte denetleyemediğim, kalabalığa da güvenmeyi unutmuşum. Basın açıklaması bitti, gazeteler televizyonlar demeçlerimizi aldı, basında boy göstereceğiz daha ne, hemen sorunlarımızı duyan koşup gelecek.

Akülü sandalyemin şarjı bitmişti, yolun karşısına geçtim, bir tezgahtan, rica ettim, akülü aracımı şarj ettirebilir miyim? Tamam dediler, çünkü merkezi yerlerde şarj dolum cihazı yoktu, elektrik pahalı, adam şarj izin vermeyebilirdi.

Sakince oturup şarjı beklerken, o da ne karşıdan, otobüslerle polisler gelmeye başladı. Panzer, peşinden tomalar, etrafıma bakıyorum nereye kaçsam, karşıdaki eylem gurubunun içinde değilim, beni onlardan sanmazlar, dokunmazlar herhalde, diye düşünüp, kaçacak kadar şarj oldu, kaçabilirim diye panikle hızlı hızlı düşünmeye başladım.

Düşündüm de, ama, şarj aletini, yerinde söküp, elektrik prizinde kurtulacak kadar kas gücüm yok. Özgür olamıyorum, ilerde elinde telsiz bir adamı gördüm, yardım eder misiniz? gideceğim dedim, içimden nasıl kaçarım diye düşünüyorum, arkadaşlar engelli ama çoğu erkek başının çaresine bakarlar diyorum.

Telsizli adam bana yardım ederken, karşıdaki arkadaşlarınıza söyleyin, çok fazla yola ve aşağı inmesinler, toplantı ve güvenlik yasasını protesto eden bir gurup gelecek, biz onlara saldırabiliriz, arada kalmayın dedi.

Bir rahatladım ki sormayın, bize gelmediniz mi dedim. Yok dedi size saldırıp da ne yapacağız, ilk kez iyi ki bizi ciddiye almıyorlar diye düşündüm. Sizin nerenize dokunalım, istediğiniz kadar kalın dedi .

Güler misin ağlar mısın, karşıya geçtim, gelen gurup benim, benim de haklarım için mücadele etmiyor muş gibi, baba dokunmayacaklarından emin, yol kenarında ki egelli arkadaşları geriye, duvara çekimelerini söyledim.

Arkadaşlardan biri, bir eylemde polis ile yaşadığı diyaloğu söyle anlattı:

Polis ona, gene sokaklarda eylemdesin, dediğinde;
O da polise, sen de sokakta benimle bekliyorsun, ama aramızda fark var, maaş alıyorsun, ben yıllardır sokaklarda, engelsiz yaşam haklarım için parasız sokakta eylemdeyim.

Bu hafta polis haftası, Onların sanırım 127. polis yılını kutluyorum.

Ogünden bu güne, Hala düşünüyorum, günlerce çalışmak zorunda olan polisler, bu koşullara dayanmak için psikolojik destek alıyorlar mı?
Psikyatriye gidiyorlar mı? Sorunları yok mu? İhtiyaçları yok mu? Onlar hiç korkmaz mı?
Evlerinde onları, tedirginlikle, bekleyen eşleri ile aile terapisine gidiyorlar mı? Bunları gerçekten bilmek istiyorum.
Emeklerine sağlık, tekrar polis günlerini kutluyorum.

Bir ilginç vakayı anlatmadan geçemeyeceğim. Bir gün ev telefonum çaldı. karşıdan biri adımı söylüyor ve ısrarla teyit etmeye çalışıyor. Kimsiniz diye sorduğumda, polisim, kimliğinizi bulduk iletişime geçmek istiyoruz dediler.
Bir yanlışlık var, ben sokağa çıkamam engelliyim dedim. Söylediğiniz yere de gitmedim. dedim. Polis olduğunu söyleyen biri, kimlik bilgilerimi setçe sorgulamaya başladı. Ben sizi ararım dediğimde, yanındaki arkadaşlarına, gidin onu alın çabuk emniyete getirin diye bağırıyordu.
Ben de gelin alın, zaten kucaklamadan, hiç bir yere götüremeyeceklerini gelip görecekler dedim, kendi kendime.
Telefonu kapatıp arayan numarayı, polis yeğenime verdim. O da telefon numarası iptal dedi. Ben de dernekte bir program var, şoför arkadaşı bekliyordum.
Tamam dedim. Biraz sonra cep telefonun çaldı, aşağıda seni almak için bekliyoruz diye bir ses. Korkudan şoka girdim.

Sonra arayana tekrar bakınca, dernek şoförümüz olduğunu fark ettim.
Bu hayatta huzurlu yaşamak için bir birimize her zaman ihtiyacımız var. KORKUYU içimizden atıp gerçekten birbirimizi anladığımızda, bu kısa hayatta mutlu olmak çok kolay olacaktır tabii bence.

GÜLÜZAR RESULOĞLU
POZİTİF ENGELLİLER

İstediklerimiz

ENGELSİZ EVLER,
ENGELSİZ TATİL YERLERİ,
ENGELSİZ RAPOR,
ENGELSİZ YAŞAM HAKKI,
ENGELSİZ SAĞLIK EKİPMANLARI,
ENGELSİZ FİYOTERAPİ,
ENGELSİZ İLAÇ,
ENGELSİZ EĞİTİM

 


Henüz yorum eklenmemiş, ilk yorum yapan siz olun...
Yorumlarınız, site yönetimi tarafından denetlenip onaylanmaktadır; lakin uygunsuz, hakaret içeren, kişi ve kişileri aşağılayıcı türden olmaları halinde derhal silinecektir. Yorumlarınız başkaları tarafından oylanabilir.

Üye girişi yaparak takma adınızla yorum ekleyebilir, eklediğiniz tüm yorumlara üye panelinizden ulaşabilirsiniz. Ayrıca üye girişi yaparak haber, makale, video, foto galeri içeriklerini favorilerinize ekleyebilir ve tüm favorilerinize üye panelinizden erişebilirsiniz. Not: Üyeler en çok 500 karakter yorum yazabilirken, misafirler en çok 200 karakter yorum yazabilirler!



Yorumcu


E-Posta Adresiniz (Yayınlanmayacak)


Yorumunuz


Güvenlik Kodu
(Büyük-Küçük Harf Duyarlıdır!)
  




Mobil Sitemiz
Ana Sayfa
Hakkımızda
İletişim
Üye Ol
Site Kullanım Koşulları
Haber Manşetleri
Haber Arşivi
Haber Kategorileri
Video Arşivi
Foto Galeri Arşivi
Yazarlar
Yazar Makaleleri
Genel Makaleler
Anketler
Haber RSS
Makale RSS
Video RSS
Foto Galeri RSS
Sitenize Haber Ekleyin
Sitemizde yer alan bilgilerdeki hatalardan, eksikliklerden ya da bu bilgilere dayanılarak yaplan işlemlerden doğacak her türlü maddi/manevi zararlardan ve her ne şekilde olursa olsun üçüncü kişilerin uğrayabileceği her türlü zararlardan dolayı SİTEMİZ sorumlu tutulamaz. Gazetesi.tv.tr Copyright ©2015 Bu site en iyi Chrome, Opera, FF ve IE 10+ web tarayıcılar ile gezilir. Powered by ASPXPLUS